Posts tonen met het label satire. Alle posts tonen
Posts tonen met het label satire. Alle posts tonen

Tip: hoe omgaan met luxeproducten

Als je vaak beautyblogs leest, is de kans groot dat je geconfronteerd wordt met luxeproducten, zij het via grote bloggers die de producten opgestuurd krijgen, kapitaalkrachtige bloggers die de producten zelf kopen of bloggers die pretenderen zich makkelijk deze producten te kunnen veroorloven.

Nu persoonlijk heb ik het daar soms best wel moeilijk mee. We leven in een kapitalistische maatschappij, waarbij luxe sterk wordt geassocieerd met status en succes. Mijn domme brein - extra gevoelig voor luxeproducten door een aangeboren zwak voor mooie productverpakkingen - heeft dan ook vaak de neiging om naar luxeproducten te verlangen, terwijl ik ze helemaal niet nodig heb.

Recent heb ik een tactiek uitgedacht om hier beter mee te kunnen omgaan. In plaats van mijn brein luxe te laten associëren met geluk/succes, laat ik het een andere onaangename associatie maken. Wat is volgens de maatschappij walgelijk? Zeker in het geval van het vrouwelijke geslacht? Oh yes, I'm going there: poop. De gedachte aan deze natuurlijke lichaamsfunctie is al zo onaanvaardbaar (en hilarisch, toegegeven) voor mijn brein dat ik het zelfs niet in gewoon Nederlands kan neerschrijven.

Review van een Guerlain lipstick? Poop. Instragam met een LV-tas? Poop. Haul met een Mac blush? Scheetje op een persevent. Artikel over de laatste nieuwe collectie van Dior? Poop. Pot La Mer? Spetterpoep. Je snapt het wel.

De populariteit van geurkaarsen bij beautybloggers wordt aan de hand van deze methode ook ineens duidelijk.

Debbie, hoofdredactrice van Beautyscene, via google op zoek naar een goede gastro-enteroloog.
Illustratie door mezelf.

Als bonus zal je na een bepaalde tijd zo vaak aan poop hebben gedacht, dat het helemaal niet meer zo walgelijk blijkt te zijn (everybody poops!). Op dat moment kan je een nieuwe associatie maken met iets anders walgelijks. Bijvoorbeeld okselhaar of witte leggings.

Zelfdestructie: hoe veelbelovende bloggers hun glans verliezen (+ boekentip)

Mensen, wees niet zo hard voor Serena. Het meisje blijkt echt een gespleten persoonlijkheid te hebben. Het begint zelfs door te schemeren op haar goed geredacteerde blog. In haar laatste artikel over namaak vertelt Serena, autoriteit op het vlak van fake, het volgende:
Wisten jullie dat neppe Louboutins voornamelijk uit China komen en dat deze handel wordt gesupport door de Chinese maffia? Alle opbrengsten van fake Louboutins gaan rechtstreeks naar criminele organisaties. Er zijn ontzettend veel replica’s op de markt. Ik denk dat iedereen wel eens een replica van een designerbag heeft gespot. Vaak wordt er van de opbrengst terrorisme gefinancierd. Daarbij is het ook nog eens strafbaar om replica’s te kopen (en te verkopen). Het is hartstikke illegaal.

Terwijl in de reacties duidelijk haar kwaadaardige alter ego tevoorschijn komt:
In ben uit principe tegen fake en ik ga er gewoon niet mee lopen. Ook al spuit ik de zool over, het is nog steeds fake en ik ben er gewoon op tegen. Ik ga kijken of ik ze eventueel nog terug kan brengen, anders misschien doorverkopen. En anders gaan ze toch echt de vuilniszak in.

Tragisch toch?


Bonus boekentip
Wie een degelijke uitleg van een rationeel nadenkend persoon over namaakartikelen en de modewereld in het algemeen wilt lezen, raad ik graag 'Deluxe: hoe luxeartikelen hun glans verliezen' van Dana Thomas aan. Er zit ook een interessant hoofdstuk over parfums in, voor de hardcore beautylovers onder ons die geen modepopjes zijn. (Hoe vaak hebben we dat excuus al gehoord? Niet zo plausibel met een Vuitton aan je arm.)

Ik had dit oorspronkelijk getekend voor een nieuw Beautyblogger Essential artikel, maar hier staat die ook wel op zijn plaats.

Naast de bekende Louboutins, wordt ook hét statussymbool voor succesvolle beautybloggers er uiteraard ook uitvoerig (nazicollaboraties en al!) in besproken:
Als je tegenwoordig waar ook ter wereld een winkel van een luxemerk in loopt, zul je zien dat de winkel vol staat met handtassen. Ze zijn het makkelijkste luxemodeartikel om te verkopen omdat je geen bepaalde maat hoeft te hebben of ze moet passen: je kijkt ernaar, en als je hem mooi vindt, koop je hem. Klaar is Kees. Ze zijn makkelijker te creëren en produceren dan parfums en de winstmarge is verbluffend: voor de meeste luxemerken ligt die tussen de tien en twaalf keer. Bij Vuitton is het zelfs dertien, en Vuitton heeft nooit uitverkoop en verkoopt niet in outlets.

Nu lijken het eigenlijk gewoon koopgrage meiden. Wie had dat ooit durven denken?

Beautyblogger essential: een iPhone

Toegegeven, het is niet volledig realistisch door gebrek aan een Marc by Marc Jacobs cover.
Illustratie door mezelf.
Hier zou een satirische tekst kunnen staan over het feit dat een iPhone essentieel is voor een goede beautyblogger. Want hoe zorg je anders voor leuk bonusmateriaal voor op facebook? Toch niet met een Nokia?
Maar eigenlijk wil ik ook gewoon een iPhone. De advertorials en andere sluikreclame op menig beautyblog hebben gefaald, want mijn hart hunkert niet naar een Samsung of LG Prada. Nee, enkel een iPhone kan de kwaliteit van mijn leven verbeteren.

Want je zult het alvast gemerkt hebben: deze blog wordt wat verwaarloosd. Hoewel sommigen dit mogelijk zullen verklaren door een luie eigenares of beautybloggers die eindelijk hun zaken wat op orde lijken te hebben (meer updates! een goed artikel!! de juiste witbalans!!!), ben ik er persoonlijk van overtuigd dat de echte oorzaak van dit probleem kan toegeschreven worden aan een gebrek aan iPhone.

Waar ik er nu dagen over doe om mails en reacties te beantwoorden, zou ik dit met een iPhone gemakkelijk kunnen doen terwijl ik in de file sta te wachten. En terwijl ik nu soms zin heb om te bloggen, maar niks kan doen doordat er een kat op mijn toetsenbord ligt te slapen, zou ik met een iPhone gewoon een stukje kunnen publiceren én een schattige instagramfoto kunnen maken voor een 'achter de schermen' artikel. Nu lees ik de nieuwe Beauty & You van Ici Paris XL op de trein en denk bij mezelf dat ik geen leven heb wanneer ik er de moeder van een beautyblogger blijk in te herkennen. Met een iPhone had ik dit kunnen tweeten (social media is belangrijk voor een succesvolle blog heb ik gehoord) en gewoonweg de Beauty & You al niet moeten lezen wegens een andere vorm van entertainment. Beauty & You blijkt immers maar vol met oud nieuws te staan wanneer je beautyblogs leest.

Helaas vind ik 649€ nogal veel geld om een perfect werkende telefoon te vervangen door de perfecte telefoon. Zeker als ik dan ook nog eens zou moet sparen voor een Renault Twingo. Of een Seat Mii. Daar ben ik nog niet helemaal over uit. 

De wondere wereld van persevents

Ik denk dat ik weet waarom sommige beautybloggers het wel eens te hoog in hun bol lijken te hebben. Een overdosis persevents.

De moderne Marie-Antoinette
Het enige wat ik mij kan inbeelden wanneer beautybloggers zeggen dat ze advies geven aan bedrijven...
Illustratie door mezelf.
Waar de gewone sterveling iets nieuws op zijn werk mag vernemen via een te lange presentatie in een muffe, te warme kamer of via een mailtje (oeps, bijlage vergeten), vergaren beautybloggers hun kennis op heuse events waar ze op alle sensoriële vlakken gestimuleerd worden.

Ik maak me nu soms al schuldig aan grootheidswaanzin. Maar stop mij elke dag cupcakes, macarons, petits fours en andere hapjes toe? Overspoel me met gratis massage's, manicures, restaurantbezoeken, reisjes, ... en dit allemaal op locaties die een modaal persoon nooit zou kunnen betalen? Uh oh. Je zou nog gaan geloven dat Vogue een weergave is van de realiteit. Als je maar hard genoeg werkt.

Even terzijde: man, ik zou niet graag de partner van een beautyblogger zijn. Wat geef je die in godsnaam voor een speciale gelegenheid?

That's enough, marketing & PR
Hoe weet je als consument of je een deftig product koopt? Als er bij de lancering van het product geen tripje naar Parijs, Curaçao, Engeland of Lalaland nodig was om de interesse te wekken van de pers.

Voor degene die het nog niet weten: in mei mogen enkele beautybloggers naar Curaçao ter ere van de lancering van Herôme's nieuwste nagellakcollectie. Een tripje naar Curaçao voor wat nagellak, serieus? Is er nog iemand met een beetje bewustzijn en verantwoordelijkheidsgevoel? Hiermee bedoel ik niet noodzakelijk de bloggers (want ik zou ook tweemaal moeten nadenken als ik zo'n reisje krijg voorgeschoteld), maar ook marketing/PR en het bedrijf zelf. Als een marketingteam enkel maar een overbodige reis kan voorstellen om een product te promoten, dan zou ik me als bedrijf toch vragen stellen bij de kwaliteit daarvan. En van mijn product. (Het is die lelijke metallic finish, Herôme.)

Cabana Beach op mijn nagels, aub. Dat past zo mooi bij de smeltende poolkappen.
Bron foto.
Oh ja. Ik besef dat ik me weer op glad ijs (harhar) begeef en velen zullen zuchten, maar ik heb geluk: het is Earth Day vandaag. De enige dag dat je iets over het milieu mag zeggen.

Maar die hele milieukwestie is eigenlijk nog terzijde en een excuus om een foto van een schattige ijsbeer te tonen. Ik erger me gewoon in het algemeen aan reclame*. Ik word het een beetje moe dat bedrijven op zoveel zaken besparen om hun winst te maximaliseren en dan gigantisch grote bedragen tegen reclamecampagnes gooien om gewone mensen te stimuleren meer te kopen zodat ze nog meer winst kunnen maken. Dat zou mooi werken als de lonen van die gewone mensen niet het eerste ding zijn waarop bedrijven proberen te besparen. Nu creëer je gewoon een grotere kloof tussen arm en rijk.

Ik zou het wel eens tof vinden als een bedrijf besluit om geen dure reclamecampagne te voeren maar in plaats daarvan een kleine bonus aan zijn werknemers te geven of een kleine prijsverlaging van het product door te voeren. Maar dat kan waarschijnlijk enkel na een persreisje naar Dromenland.


*Vooral die reclame van Esprit met Gisele Bündchen. WAT IS DAT?!

Beautyblogger essential: een vision board

Als er iets is wat ik geleerd heb van beautyblogs, dan is het dat DIYs en recepten altijd goed onthaald worden door het publiek. Na het fiasco dat mijn vorige blogpost was, presenteer ik u daarom een recept en DIY-idee.

Hoe maak ik een succesvolle beautyblog?
Benodigdheden (goed voor één blog):
  • een substantiële hoeveelheid cosmetica
  • een goede portie doorzettingsvermogen
  • veel tijd
  • wat bloed, zweet en tranen
  • geurkaarsen (hoeveelheid naar smaak en zweetproductie)
  • een snuifje geluk
  • optioneel: objectiviteit en schrijfvaardigheid

Combineer dit alles bij elkaar. Normaal zou je nu een hele tijd moeten wachten vooraleer je resultaat ziet en het is altijd een beetje hit or miss. Er is echter een geheim ingrediënt waardoor je veel sneller tot een succesvol resultaat komt. Immer de vriendelijkheid zelve zal ik dit natuurlijk met mijn lieve lezers delen: het geheim is The Secret. Ik heb nooit gezegd dat dit niet verwarrend kon zijn.

The Secret is een boek - voor de luiaards onder ons is er ook een film - dat stelt dat alle gebeurtenissen in je leven het resultaat zijn van je eigen gedachten. Er bestaat volgens de auteur namelijk zoiets als de wet van aantrekkingskracht. Als je positief denkt, zullen er positieve dingen in je leven gebeuren en vice versa (let op: werkt niet in de les chemie).

Een vision board vormt een integraal onderdeel in heel deze positive thinking filosofie die The Secret predikt. De bedoeling is dat je een collage maakt van al je doelstellingen in het leven. Als je er dagelijks enkele minuten naar kijkt en je wensen visualiseert, zullen ze al snel werkelijkheid worden. Zo simpel is het! Lukt het niet? Dat betekent dat je je best niet doet (auch).

Grijp die schaar en oude magazines, knip en plak die Chanel producten en al snel zullen ze in je brievenbus belanden!

Bonus: fragmenten van de groten hun vision boards
Ik ben zelf aan de slag gegaan, maar vermits ik nogal vrij kansloos ambitieloos ben, was het resultaat maar pover. Daarom heb ik geprobeerd enkele potentiële doelstellingen van de grote beautybloggers te visualiseren. Ik heb me natuurlijke enkel met de zakelijke dingen bezig gehouden. Ik weet niet hoeveel kinderen Mascha wil. Mijn psychic powers reiken (gelukkig) niet zo ver.

DIY collage in een IKEA RIBBA-lijst.

Ik zou trouwens waarschijnlijk zelf ook zo in het publiek zitten.
In een op maat gemaakte passe-partout en lijst met ontspiegeld glas.

Ik voorspel een naamswijziging in de toekomst. Misslipgloss was leuk als tiener.
Op het whiteboard in het beautylab kantoor.

Waarschijnlijk is dit het enige op haar vision board. Serena is een nuchtere meid.

Beautybloggen toch niet zo glamoureus

Wie denkt dat beautybloggen enkel bestaat uit het krijgen van gratis producten, het bezoeken van persevents met heerlijke hapjes, het testen van nieuwe luxe crèmepjes en het beantwoorden van mails, heeft het fout. De beautyblogging business kan in de realiteit zelfs zeer gevaarlijk zijn.

Serena van beautylab.nl blijkt neurologische schade te hebben opgelopen na een fout gelopen DIY. Bij het drogen van foundation om concealer te maken zijn schadelijke dampen vrijgekomen die er voor gezorgd hebben dat de 27-jarige Houtense haar gezond verstand heeft verloren. Dit droevige feit kwam aan het licht nadat ze een artikel op haar site publiceerde over haar nieuwe schoenen. Hierin beschrijft het arme meisje hoe ze in een opwelling 320 euro neergeteld heeft voor de afschuwelijke marteltuigen van Jeffrey Campbell.

Het wordt tijd dat ik met de Belgische bloggers ga spotten. Illustratie door mezelf.
Er werd ook onderzocht of Mascha’s artikel over de aanschaf van een nieuwe zonnebril en horloge eveneens het gevolg was van een misgelopen DIY. Even werd er gedacht dat ze mogelijk verdachte komkommers had gebruikt voor een masker, maar al gauw bleek het artikel in kwestie gewoon reclame te zijn. Mascha werd hierbij uitbetaald in natura en er was in dit geval dus gelukkig geen sprake van een onbezonnen aankoop.

De toekomst van beautylab.nl is alsnog onbekend. Coco en Clarence worden opgevangen door familie.

Beautyblogger essential: de geurkaars

Niets zo motiverend als de geur van geld.
Illustratie door mezelf.
Hoe schrijf je een goede en objectieve review? Natuurlijk is het belangrijk dat je je product grondig test, maar hiernaast is het ook essentieel dat je een geurkaars in huis haalt. Waarom? Positivisme is de sleutel tot succes! Het schrijven van negatieve reviews verlaagt immers je kans op gratis producten. Het is dus belangrijk dat je in de juiste gemoedstoestand bent wanneer je een review begint te schrijven. Steek dus, vooraleer je jezelf achter de computer zet, een geurkaars aan om een uitnodigende omgeving en een zeer vredige stemming te creëren.

Net zoals bij make-up is er ook een geurkaars voor iedereen. Beginnende beautybloggers en budgetmeisjes kopen best een IKEA-geurkaars of Soy Scents. Als je wat meer budget ter beschikking hebt, ga dan voor een Rituals of Yankee kaars. Heeft je olfactorisch systeem nog meer stimulatie nodig? Investeer dan in een kaars van Diptyque, Christian Dior of Jo Malone. Enkele tientallen euro’s voor een geurkaars kan misschien wat veel lijken, maar bedenk dat je ze kan recycleren als houder voor je kwasten. Koopje dan, toch?

Voor het beste effect koop je meerdere kaarsen en schik je ze in groep op een mooi dienblad.

Extra tip: neem een foto van je kaarsen, zodat je ook nog materiaal hebt voor in een “achter de schermen” artikel. Vind je je leven niet boeiend genoeg voor zo’n artikel, dan kan je de foto ook gewoon tweeten. Gezellig!
 

RSS Feed. Deze blog maakt gebruik van een gemodificeerde versie van Modern Clix, een thema door Rodrigo Galindez dat aangepast is voor Blogger door Introblogger.