Een maand in (grote) beautyblogs

In mijn hoofd beeldde ik me het groots in: taartdiagrammen uit oogschaduw en blush en staafdiagrammen met behulp van eyeliners en lipsticks. In de praktijk blijkt het tekenen van make-up spul moeilijker dan gedacht en zijn mijn resultaten het gevolg van nattevingerwerk. Statistiek wordt blijkbaar niet plots leuker als je van je taartdiagram een oogschaduw maakt. Helaas.

Niettegestaand presenteer ik u de nieuwe en volledig fictieve MAC mini-collectie: Statistically Speaking. Zoals je zal zien is het wat een teleurstellende en overbodige collectie, maar zijn we dat stilaan al niet gewoon van MAC?

Wat heb ik gedaan? Gedurende februari heb ik alle artikelen van vier grote beautyblogs gecatagoriseerd, namelijk misslipgloss.nl, beautygloss.nl, beautylab.nl en veracamilla.nl. Voor de volledigheid had ik misschien ook beautyscene.nl moeten volgen, maar die site kan me totaal niet boeien. Sorry, Debbie. Misschien binnen twintig jaar.

Beautygloss.nl oogschaduw

Van links naar rechts: reviews (23%), allerlei (14%), reclame (12%), persoonlijk (12%), tutorials (9%), looks (5%), informatie (20%) en persberichten (5%).

Hier krijg je van alles wat. Alleen jammer dat die glitter en pastelkleurtjes het een beetje kinderlijk maken. Die donkerpaarse kleur bevat helaas ook nogal weinig pigment.

Beautylab.nl oogschaduw

Van links naar rechts: reviews (24%), allerlei (22%), reclame (9%), persoonlijk (13%), tutorials (14%), informatie (16%) en persberichten (2%).

Mooie, diepe kleuren.

Opmerking: Er zijn geen looks te zien op het taartdiagram, maar dit betekent niet dat ze er niet waren. Serena steekt doorgaans meer tijd in haar artikelen (of werkt efficiënter) en daar wordt ze nu een beetje voor gestraft, het arme kind. Zo zijn haar artikelen vaak persbericht, review en look in één. Ik heb er dan voor gekozen om die onder review te classificeren, maar eigenlijk zouden ze ook in andere categoriën kunnen vallen. Mijn excuses voor mijn beperkte statistiek skills.

Misslipgloss.nl oogschaduw

Van links naar rechts: reviews (43%), allerlei (9%), reclame (9%), persoonlijk (17%), tutorials (2%), looks (3%), informatie (15%) en persberichten (2%).

Hiermee kan je ongetwijfeld oh zo mooie smokey eyes maken!

Veracamilla.nl blush

Van links naar rechts: reviews (39%), allerlei (28%), reclame (2%), persoonlijk (15%), tutorials (6%), looks (6%), informatie (2%) en persberichten (2%).

Een blush met vrolijke kleurtjes! Er zit maar weinig van die oranjegele (voorlaatste) kleur in, maar dit heeft geen negatieve invloed op de kwaliteit van het product. Integendeel.

De categorieën 'reviews', 'looks', 'informatie' en 'tutorials' zijn hopelijk wel vanzelfsprekend voor beautybloglezers. Onder 'persoonlijk' staan artikelen zoals nieuwe zonnebril, huiskamer tour, wat ik zoal eet, jarig, maar ook nog meer beauty gerelateerde zaken als favorieten van februari en persoonlijke stashes. 'Persberichten' zijn artikelen die gerelateerd zijn aan nieuwe producten maar geen duidelijke review bevatten. De filmpjes van Mascha’s persreisjes met Dior en Nivea vallen daar ook onder, want geef toe: dat is het eigenlijk gewoon. Een heel duur persbericht. Maar zo moeten ze natuurlijk niet voor een advertorial betalen, dus misschien is het dan uiteindelijk nog wel goedkoper.
Advertorials, reclame voor eigen webshops en winacties waarbij de prijzen duidelijk niet door de bloggers zijn uitgekozen werden als 'reclame' bestempeld. Alles wat niet in voorgaande categorieën paste, werd onder 'allerlei' geclassificeerd. Dit zijn bijvoorbeeld artikelen met recepten, instructies om te leren breien, inspirerende filmpjes, columns over mode, vragen met betrekking tot de site, maar ook soms nog wat beautygerelateerde dingen zoals “wat denk je van makeup matchen met kleding?”, “in bad gaan?” of body shamen zoals in een artikel over Taylor Swift (HOE KON JE DAT EEN GOED IDEE VINDEN?!).

Ik ben zo vriendelijk geweest om de beautybloggers in de meeste gevallen het voordeel van de twijfel te geven. Zo heb ik bijvoorbeeld de Anatomicals en Hurraw artikelen van Cynthia bij de reviews geteld, terwijl het evengoed onder reclame kon vallen (zie ander artikel). Mascha’s artikel over haar nieuwe zonnebril en horloge staat onder persoonlijk en niet onder reclame, terwijl het eigenlijk echt wel dat laatste is. In natura betaald worden beschouw ik alleszins nog altijd als betaald worden. Artikelen over gratis goodies zoals sieraden, laptophoezen, sporthorloges, kattenslaapzakjes, enzovoort staan onder allerlei. Zie, zo slecht ben ik nog niet!

Wie spuwt de meeste artikelen uit?

Op de eerste plaats komt Cynthia met 65 artikelen, gevolgd door Serena met 63 artikelen. Mascha schreef in februari 57 artikelen en Vera slaagde erin 53 artikelen te publiceren.

Dit zegt op zich niet veel. De grotere beautyblogs hebben meer advertorials en gelukkig laten ze die meestal niet meetellen in de alom aanvaarde norm van twee artikelen per dag. Ik vraag me trouwens af waar dat idee vandaan komt? Persoonlijk zie ik het nut daar niet van in. Ik lees liever één (of zelfs geen) deftig artikel dan twee ondermaatse. Er zijn genoeg andere beautyblogs waar er iets te lezen valt.

De reviews: gekregen of gekochte spullen?

Eén van de doelen van dit “onderzoek” was om na te gaan hoe de beautybloggers aan hun producten komen? Het is alom bekend dat bedrijven producten opsturen. Een positieve review van een grote beautyblogger is immers goede reclame en dat voor hoegenaamd geen geld. Je kan zeggen dat beautybloggers constant producten nodig hebben om te reviewen en dit is zeker waar. Het is echter niet zo dat de bloggers voor dit alles een bescheiden loon ontvangen (of dat blijkt toch niet uit hun levensstijl). Een make-up product zelf betalen zou dus toch niet zo’n groot probleem mogen zijn? Zeker als het je passie is!

Ik vroeg me dus af welke mooie beautyproducten die we allemaal voorgeschoteld kregen in februari door de beautybloggers zelfs zijn aangeschaft. Het resultaat was een beetje verrassend. Ik was te lui om hier een grafiek van te maken, dus je zal tevreden moeten zijn met de cijfers. Het gaat hier steeds om het percentage van de gereviewede producten die zelf door de bloggers gekocht zijn (voor zover ik het kon opmaken uit hun artikelen).

Cynthia: 43%
Mascha: 8%
Serena: 40%
Vera: 21%

Duidelijk toch wie de zakenvrouw van het jaar award heeft gewonnen? Mascha, de grootste beautyblogger van Nederland, heeft welgeteld één product zelf gekocht en dat was... dun dun dun... de Action neusstrips! Nog geen euro uitgegeven, het zakelijk genie!
De andere bloggers hebben meer geld besteed, want helaas heeft Urban Decay nog geen budget voor Nederlandse bloggers en hebben ze allemaal het Naked (1 of 2) palette zelf moeten aanschaffen. Voor de rest zijn de zelf aangeschafte producten voornamelijk budgetproducten van Essence, Catrice of H&M. Enkel Vera lijkt haar verjaardagsgeld aan enkele high-end producten te hebben besteed. 

Iets wat ik ook heb opgemerkt tijdens mijn dataverzameling: Cynthia is wat laks met haar disclaimers. Ze is één van de weinige bloggers die onderaan een artikel vermeldt of ze het product heeft gekregen of zelf gekocht heeft (wat ik ten zeerste apprecieer), maar blijkt dit niet consequent te doen. Of misschien heeft ze de Collistar blushes gekocht na Serena’s artikel daarover te hebben gelezen, en is ze naar de winkel gelopen voor de Miss Sporty oogschaduwpalettes na Mascha’s tutorial. En met haar connecties in de beautywereld kon ze ongetwijfeld MAC Viva Glam kopen voordat het beschikbaar was voor het publiek.

Conclusie?

Er valt geen conclusie te trekken. Met statistieken moet je opletten omdat ze vaak alles en niks kunnen bewijzen. Mijn onderzoek is niet bepaald deftig gedaan en het zou belachelijk zijn om waarde te hechten aan deze cijfers. Daarbij komt nog eens dat dit slechts een klein fragment van één (korte!) maand is en dus geen goed beeld kan geven van een blog in het algemeen. Dit alles geldt echter niet alleen voor mijn onderzoek, maar ook voor onderzoek aangewend in persberichten en reclames voor producten.

“Merkte u na het testen van deze crème een verschil in huidtextuur?” “Mijn huid was bedekt in puisten.” “Ja of nee?” “Err, ja dan”.

En zo kan je natuurlijk zeggen dat 97% van de testpersonen een verschil opmerkten in huidtextuur.

Dit terzijde vind ik wel dat focus wat meer mag liggen op looks, tutorials & reviews, dat beautybloggers nog eens moeten nadenken wat nu juist allemaal onder reclame valt en dat we ze misschien beter bloggers in plaats van beautybloggers noemen (lifestyle is zo’n verschrikkelijk woord).

Alle illustraties, gebaseerd op MAC productfoto's, door mezelf.

Natuurlijk eerlijk over beauty

Ik heb een wetenschappelijke achtergrond. Blijkbaar is dat vermelden voor sommigen al te zelfingenomen, maar ik doe het hier toch nog maar eens omdat dat misschien de lengte (en kwaliteit) van dit artikel verklaart. Ik heb geleerd wetenschappelijke artikelen te schrijven en die zijn meestal ‘zzz’ qua taalgebruik. Geen ellipsen (toch niet de taalkundige soort), geen alliteraties, geen hyperbolen, etc. Ik ben deze blog deels begonnen om mijn schrijven te oefenen, maar zoals je zal lezen: ik ben er duidelijk nog niet. Waarom al zoveel nutteloze informatie? Ik kon geen nuttige inleidende tekst verzinnen en besefte dat dit artikel al vreselijk lang genoeg was zonder. Als je geen zin hebt om dit allemaal te lezen: ik geef onderaan een korte samenvatting. Wel tijd/motivatie genoeg? Laten we dan gewoon beginnen met volgend citaat:

“Ik test heel erg veel, gebruik heel erg veel, ben vooral heel erg kritisch geworden. Heel, heel erg kritisch. Ik kijk nu heel bewust naar ingredientenlijsten en geloof nooit meer zomaar wat er op de voorkant van een verpakking staat, of wat er in de reclame gezegd wordt. Het gebeurt zomaar dat een product zogenaamd zo geweldig is omdat het ‘vol zit’ met deze bepaalde olie, maar dan kijk je op de lijst, en staat ‘ie helemaal onderaan… Dan voel je je eigenlijk een beetje in de maling genomen als consument. Dat overkomt me niet meer!”

Dit werd in een recent artikel van 23 februari over ’wonderproducten’ door Cynthia geschreven. Ik ben zo’n verschrikkelijk persoon dat ik daar kritiek op heb. Serieus. Ik zit te preken dat een kritische houding belangrijk is, en ik heb hier problemen mee. Waarom? Omdat ik me afvraag of dit wel altijd waar is.
Dus...

Does she practice what she preaches?

Begin februari schreef ze een review over enkele Anatomicals producten, die ook in haar nieuwe shop te koop te zijn. Geen probleem, want misslipgloss is eerlijk over beauty en heel, heel erg kritisch. Zo vermeldt ze bij de scrub duidelijk dat deze SLES bevat en dat dit uitdrogend werkt voor de huid. Over de body butter heeft ze onder andere het volgende te zeggen:

“Er zit geen minerale olie in deze butter wat ik erg prettig vind! Wel zit er shea boter in en cacao boter, honing, aloe vera, tarwekiem olie en sesam olie. Heerlijk voor je huid! Volgens mij is deze butter niet 100% natuurlijk.”

Naast die wat raar geplaatste ‘wel’ geen probleem! Of toch? Misslipgloss was zo vriendelijk een foto te nemen van de ingrediëntenlijst en in eerste instantie kan je wat achterdochtig zijn wanneer je tweemaal het woord alcohol in de eerste regel ziet. Dit is echter onterecht, vermits het hier gaat om niet-uitdrogende alcoholen die afgeleid zijn van vetten zoals bijvoorbeeld kokosolie. Ik kan hieraan een heel artikel op zich wijden, maar het komt erop neer dat je hierdoor de zachte structuur bekomt en dat je huid ook zacht zal aanvoelen.
Als je bij de samenstelling naar de positie van de ‘goede’ ingrediënten die misslipgloss vermeld heeft in haar review kijkt, kan je zien dat deze helemaal niet zo’n groot deel uitmaken van het product én dat deze na alcohol denat. staan. Als je misslipgloss.nl een beetje volgt, weet je dat dit uitdrogend kan werken. Weliswaar is die hoeveelheid miniem en zullen de hoofdbestanddelen er wel voor zorgen dat je huid zacht is, maar nu weet je dat de shea- en cacaoboter, honing, aloe vera, tarwekiemolie en sesamolie, die allemaal heerlijk zijn voor je huid, eigenlijk niks uitmaken. Heel, heel erg kritisch? Mwah. (En dat je in het Nederlands vaak samengestelde woorden hebt, terwijl ze in het Engels af elkaar worden geschreven.)

Natuurlijk? Natuurlijk!

Wat is natuurlijk? Is een kapsel in model gebracht met stylingproducten natuurlijk? Nee? Maar toch wel in vergelijking met een pruik? Of toch in ieder geval een synthetische pruik. Waar wil ik hier in godsnaam mee naar toe? Wel, het is dus nogal moeilijk om natuurlijk te definiëren.
Er is momenteel geen heldere wettelijke definitie aangaande natuurlijke cosmetica. Er is nog niets vastgelegd in de Europese wetgeving en bedrijven kunnen tot op heden dus zoveel met de term ‘natuurlijk’ gooien als ze willen. En dat doen ze zeker en vast. Een artikel over greenwashing en natuurlijke producten in het algemeen staat zeker op de planning, maar dit artikel is al lang genoeg zonder een uitweiding hierover. Mocht je niet kunnen wachten, dan is de website van NATRUE een goed startpunt. Ik beperk me nu tot de producten die Cynthia reviewde.

Waar er bij de body butter precies nog wat twijfel was, vermeldt ze bij de shampoo en conditioner dat deze 100% natuurlijk zijn. Dit is naast respectievelijk “Yay!” en “Nice!” ook fout. Zo bevat de conditioner dimethicone, dat behoort tot de siliconen en in geen enkel opzicht als natuurlijk kan worden beschouwd. Cynthia had in het verleden al een artikel over siliconen geschreven en zou dit dus toch moeten weten. Zeker omdat dimethicone vaak wordt gebruikt.
Aan het hele siliconendebat ga ik me nu niet wagen. Laten we dus eens naar de shampoo kijken! De polyquaternium-7 in de shampoo is ook een synthetische component. Nu moeten we allemaal niet kwaad naar PQ-7 kijken, de lieverd is namelijk altijd positief! Het reageert met je negatief geladen haar en hierdoor blijft het mooi plat liggen en wordt het minder snel statisch. PQ-7 behoort eveneens tot de groene chemicaliën, wat betekent dat het veilig is voor mens en milieu (of toch tot het tegendeel is bewezen). Dat is pas yay!

Even terzijde betreffende de conditioner: op de verpakking staat ‘Frgrance’. Meer bewijs dat de meeste mensen geen aandacht besteden aan de ingrediëntenlijst. Tip voor de mensen van Anatomicals: misschien toch wat minder tijd en/of budget besteden aan het verzinnen van de superleuke tekstjes.

Nog even terzijde betreffende de shampoo: uhm. Hier ga ik voorzichtig moeten zijn... Ik had nog nooit van het tweede ingrediënt gehoord, maar het feit dat er collageen in staat was voor mij wat alarmerend. Bij een natuurlijke shampoo beeld ik me nu niet meteen ingrediënten afgeleid van koeien of varkens voor, maar per definitie kan het natuurlijk wel. Fauna en flora, right? Niets natuurlijker! Het is belangrijk te vermelden dat ik echter geen sluitend bewijs vind dat dit bestanddeel inderdaad afgeleid is van een dierlijk product. Meestal staat er dan specifiek TEA lauroyl animal collagen amino acids. Wie weet maken ze wel gebruik van genetisch gemodificeerde tabaksplanten voor de aanmaak van hun collageen! De officiële Anatomicals website is vreselijk irritant en bevat naast nog wat nietszeggende, “grappige” slogans geen enkele product- of bedrijfsinformatie, dus daar kan ik het niet vinden. (De site bevat wel een webshop, want natuurlijk koop ik producten op basis van een foto van lage kwaliteit, de productnaam en de prijs. Wie heeft een omschrijving of ingrediëntenlijst nodig wanneer de verpakkingen zo leuk zijn? Châpeau voor misslipgloss dat ze wat meer moeite doet in haar shop!)
Als iemand meer informatie heeft omtrent dit bestanddeel of dat Anatomicals (proef)diervrij is, dan hoor ik het graag in de reacties.

Verwacht ik dat beautybloggers alle mogelijke bestanddelen in een cosmeticaproduct kennen? Neen. Dat zou gezien de vorige paragraaf nogal hypocriet van me zijn. Een simpele google zoekopdracht of ingave in de handige EWG database levert echter vaak al voldoende informatie op.

Nu voel ik me een beetje in de maling genomen als consument.

Ik snap dat je wilt dat je webshop goed draait en het is ok als je je producten wilt verkopen en daarbij wat marketingpraat gebruikt. Ik vind het echter niet ok dat je dit doet onder het mom van een review.

Precies om deze reden zullen je producten ook verkocht worden zonder review. Of ik ben er in ieder geval toch gevoelig voor.
Illustratie door mezelf.

Op de pagina met informatie over zichzelf schrijft Cynthia "In de Miss Lipgloss Shop verkoop ik allerlei fijne cosmeticaproducten die ik zelf heb gekozen, getest en goedgekeurd”. Ik vind dit moeilijk te geloven. Ten eerste omwille van de substantiële hoeveelheid producten in de shop (in dat opzicht vind ik de beautygloss shop geloofwaardiger). Ten tweede omdat er nooit iets over Anatomicals is vermeld op misslipgloss.nl totdat de producten reeds in de webshop verkocht werden. Vermits de webshop door enkele problemen een vertraging van enkele weken (maanden?) had opgelopen, was er toch zeker de tijd om die review voor de lancering te plaatsen? Ik kan aannemen dat je goede ervaringen hebt met bepaalde merken en daardoor er producten van aanbiedt die je nog niet zelf hebt getest, maar zeg dit dan ook zo!

Gelukkig was ik niet de enige bij wie de bullshitdetector afging

In het artikel zelf kwam er geen reactie op kritische lezers die vermeldden dat de producten niet 100% natuurlijk waren. In een later artikel benadrukte lezeres 'lala' nog eens dat ze betreurde dat er geen antwoord kwam op haar reactie. Toen antwoordde Cynthia als volgt:

"[...] Ik ben daar dan niet kritisch genoeg in geweest en ik weet niet alles over elk ingredient, vaak bij reviews noem ik een aantal ingredienten uit de lijst en verder kan ik ze niet allemaal ontleden omdat ik daar gewoon de kennis niet voor heb. Anatomicals beweert dat ze 100% natuurlijk zijn, dus dat geloofde ik, maar daar zal ik dan nog even een kritische blik op werpen. Ik denk dat ik de review dan te vluchtig/snel geschreven heb en me niet goed genoeg in de ingredientenlijst heb verdiept. Zal ik in het vervolg wel doen, zeker als ik producten voor de shop review want ik moet natuurlijk gewoon altijd superkritisch zijn. Heb er verder ook niet echt een verklaring voor, is slordigheid denk ik. Zal niet meer gebeuren."

Het meisje heeft haar excuses aangeboden en ik maak hier nog een ellenlang artikel van? Wat is er mis met mij?! Ik ben blij dat ze eerlijk toegeeft dat ze eigenlijk gewoon te lui was om deftig werk te doen en dat ze hierdoor fouten heeft gemaakt. Ik vraag me echter af in welke mate dit oprecht is, vermits er hier toch wel sprake is van belangenverstrengeling.
Ik ben vooral niet blij omdat ze de moeite niet doet om haar fout dan recht te zetten in het eigenlijke artikel. Het internet is een fantastisch medium omdat het onder andere juist zo dynamisch is. Je hebt een fout gemaakt en iemand heeft je erop gewezen. Dat zou een probleem zijn als je voor een krant/magazine zou werken en er reeds 50 000 exemplaren gedrukt en verdeeld zijn. Je hebt echter een blog en kan dit makkelijk en snel rechtzetten. Ik vraag zelfs geen hele herschrijving van het artikel. Gewoon bovenstaande reactie in het vet of een felle kleur boven- of anderaan het artikel is al meer dan genoeg! Het is waarschijnlijk nog sneller gebeurd dan dat je een foto van Chubby kunt maken en hem op twitter zetten.
“Pfff, dat artikel is al helemaal niet meer relevant, waarom zou ik nog moeite doen?” Omdat Google tof is en ik (en ik neem aan vele anderen) als ze benieuwd zijn naar een product nogal snel “productnaam review” googlen. En dan kan ik wel eens op jouw site terechtkomen en, vermits die er zo mooi en professioneel uitziet, je raad ter harte nemen.

Ikzelf?  Ik vraag me af of die 'eerlijk over beauty' slogan wel zo'n goed idee was.

Door al mijn geklets en uitweidingen geen idee wat ik nu juist allemaal wou zeggen? Geen zin om het allemaal te lezen? Hieronder de belangrijkste punten:

• Er is nog geen wetgeving betreffende natuurlijke cosmetica. Wees dus steeds kritisch wanneer een producent beweert dat iets natuurlijk is.
• Trap niet in marketingpraat en houd rekening met mogelijke belangenverstrengeling bij beautybloggers met een webshop.
• Het internet is tof, want je kan steeds dingen aanpassen.

Update: Credit where credit is due. Cynthia heeft haar artikel aangepast en enkele rechtzettingen gemaakt.


Bronnen: Handbook of green chemicals, Handbook of Cosmetic Science and Technology, NATRUE